زیستن در میان جماعت احشام
و سر کردن مجموعه نا متناهی روزان و شب
پیمودن مسیر های دوار
_هرکجا که هستی،آغاز
و هرگاه باز رسیدی،انجام _
خر رفتن و گاو برگشتن از چشمه های تلنگر و تفکر
فرق میان آدمی و حیوان...
تلخ کامگی و کام تلخی.
چه توفیری دارد؟!
یکی پنجره
یک پنجره برای دیدن.
تنها یکی پنجره،
برای زیستن کافی ست.
و حسرت،
جزء لاینفک این زندگی ست.
حکایت آن کلاغ
شهپر بال بگشود و فراز همی برفت سوی آن تپه گُه.
که مانده بود به جای،
از گذر یکی عابر،
بر کوره راهی چُنین.
چشمهایش
یه حساب دودوتا چارتا بم میگه :
باقی عمرتو
همشم که بخوابی
بلکم اون چشمارو به خواب ببینی،
برد کردی.
سوالی جواب
هزار و یکی سوال.
به هزاری جواب هم که زنجیرشان کنی،
یکی سوال،
یله بر ذهنت به جاست:
که چه؟
و در اين تنهايي
کسي نيست کودکي اش را
گلوله برفي پرتاب کند.
کسي نيست جواني اش را
شيشه در هم شکند.
کسي نيست زنانگي اش را
جامه بر تن بدرد.
کسي نيست
همه مردان و زنان
کودک و پير
گويي انگار همه مصلحت انديش شدند.
رطوبت عرق و خون
که بر سينه هات بنشسته برف،
شيري رنگ.
زيباي بکر!
چگونه شب را روز مي کني،
در انتظار بوسه اي،
که بشکفد شکوفه سربسته به پستانت؟
زهي شيرخواره کودکم من.
درياب.
